امروز روزنامه ی اعتماد گزارشی چاپ کرده از کم مصرف ترین خودروی خاورمیانه. این گزارش رو حتماً بخونید:
کم مصرف ترین خودروی خاورمیانه، 500 کیلومتر با یک لیتر بنزین
از روزنامه اعتماد بعید بود یه همچین تیتر غیر کارشناسانه ای بزنه. درست شده مثل گزارشای روزنامه کیهان از موفقیت های مهندسان این مرز و بوم! و به دست توانمند دانشمندان جوان و متعهد ایران اسلامی! تا این لحظه این چهارمین تیمیه که از دانشکده مکانیک دانشگاه صنعتی اصفهان به سرپرستی دکتر فدایی تونسته در چهار سال اخیر در خاورمیانه اول باشه! تا قبل از این دو تیم مینی باجا و یک تیم فرمول تونستن در ایران و خاورمیانه اول باشن. البته طبق ادعای خود این تیم ها. (که من هم در هر سه ی این تیم ها افتخار حضور داشتم!) حتی یک نفر هم پیدا نمیشه که بگه آقا جون تعریف خودرو چیه؟ اینکه یه ماشین ساختی می تونه یه فرغون باشه که تنش یه موتور 2000 اسب بخار ببندی و بشه اولین خودروی تک چرخ کره ی زمین. هم راه میره هم سرعتش بالاست و هم اسب بخارش خفنه. تازه می تونه انژکتوری هم باشه و مصرف سوخت رو هم پایین بیاره!
این نوشته یه نوشته ی طنز نیست. یه درده که هیچ گوش شنوایی نداره. اگه نگاه کنین بعد هشت سال جنگ وارد دوره ی سازندگی شدیم. شعارمون شد ایران رو آباد می کنیم و می سازیم. بعدش خاتمی اومد و حرف از توسعه ی سیاسی زد و جامعه ی مدنی و ازین چیزا. همه مون فکر کردیم که داریم دوباره تبدیل می شیم به یه ایران درست و حسابی. حرف از اختراع و پیشرفت و تکنولوژی و این حرفا روز به روز بیشتر شد. یادمه حدود هشت سال پیش اولین تیم های روباتیک و بتن ایران رفتن مسابقات جهانی. همون موقع یادمه که چپ راست تو تلویزیون و پیک سنجش و اینا حرف از حضور توانمند! تیم های ایرانی در مسابقات بین اللمللی می شد. اتفاقات مهمی بود اما چه دست آوردی داشت؟
به نظر من تنها دست آوردی که داشت این بود که دانشجوها ترغیب شدن برن سراغ اختراع و ساخت چیزای جدیدی که ده ها ساله که توی اروپا و امریکا به پدیده ی معمولی تبدیل شده و برای ما یک دستاود بزرگ که توی خاورمیانه ای که هر طرفش جنگه و بدبختی و فقر، ما اول میشیم و افتحار میکنیم و میگیم که داریم پیشرفت می کنیم. می سازیم و اختراع می کنیم که بتونیم بریم اون ور آب، تو رزومه مون بنویسیم که در فلان مسابقات شرکت کردیم. یا بسازیم که دانشجوی نمونه بشیم و بریم دنبال معافیت سربازیمون.
مردم عادی گزارشاتی مثل همین گزارش روزنامه ی وزین اعتماد رو می خونن و چون توی یه روزنامه ی درست و حسابی نوشته شده یه حس غرور بهشون دست میده.
یه نگاهی بندازیم به حرفای دکتر فدایی که خبرگزاری ایسنا منتشرش کرد و روزنامه ی اعتماد امروز چاپ:
«با اينکه اين خودرو کم مصرف را بر اساس استانداردهاي «شل اکوماراتن» ساخته ايم، ولي شرکت ما در اين مسابقات بيشتر براي اين است که اعلام کنيم ما هم به اين تکنولوژي دست پيدا کرديم و مي توانيم در کنار بقيه کشورهاي پيشرفته رقابت کنيم و هدف نهايي، طراحي و ساخت خودروهاي شهري يک نفره و به دنبال آن دونفره براي کاربردهاي عملي است.»
در تمام مسابقات دانشجویی یک سری قوانین وجود دارد که باید آنها را رعایت کرد تا بتوان جواز حضور در مسابقات را پیدا کرد. از این قوانین به عنوان استاندارد یاد میشه در حالی که هرگز استاندارد نیست. شرکت در مسابقات هرگز به این معنا نیست که به تکنولوژی جدیدی دست پیدا کردیم چرا که در عرض یکی دو سال کار چند تا دانشجوی سال دوم سومی هرگز تکنولوژی یک خودروی جدید با قابلیت های بسیار متفاوت با خودروی های کنونی بوجود نمیاد. مکانیک چیزی نیست که در عرض یکی دو سال بشه توش تحول ایجاد کرد. در ضمن شرکت در این مسابقات هرگز به معنای رقابت با کشورهای پیشرفته نیست. همانطور که شرکت در المپیاد فیزیک و کسب مدال در اون هرگز رقابت بین علم فیزیک کشورها نیست. اینکه دکتر فدایی گفته هدف نهایی، همه ی این حرف ها رو سر دو تا مینی باجا و خودروی الکتریکی هم زده بود و حرف جدیدی نیست. این حرفا برای همیشه به عنوان فقط یه حرف باقی می مونه. از اونجایی که درتمام سال های گذشته دکتر فدایی این حرف ها رو زده و بارها و بارها در تلویزیون پخش شده و هیچ کسی درستی این حرفا نرفته یه بار دیگه داره تکرارشون می کنه. برای اینکه هنوز خریدار داره. ما عقده ایه حرف های قلمبه سلمبه ایم.
این خودرو هرگز توان تبدیل شدن به یک خودروی شهری یک نفره رو نداره برای اینکه عمر این خودرو به همون 500 کیلومتر پیست بنده و درحالی یه خودروی شهری باید حد اقل پنج شش سال درست و حسابی کار کنه. قابلیت اعتماد خودرو با تست های مکرر و بعد از یه زمان طولانی بدست میاد و البته یه پدیده ی کاملاً پر هزینه ست که هرگز تا توجیح اقتصادی نداشته باشه و سرمایه گزاری کلان وجود نداشته باشه، نمی شه بهش دست پیدا کرد تا اینکه بشه یه خودرویی که بتونه وارد بازار بشه. بنابراین این حرفای دکتر فدایی فقط حرفه و برای همیشه در حد حرف باقی می مونه.
«تمام خودروهاي شرکت کننده در مسابقات بايد از يک موتور معمولي کاربراتوري استفاده کنند که ما از يک موتور مدل هوندا استفاده و تغييرات خاصي را روي آن ايجاد کرديم، مثلاً چهار سنسور دور موتور، فشار، دماي هواي ورودي و اکسيژن را روي آن نصب و آن را به يک موتور انژکتوري تبديل کرده ايم و به اين ترتيب موتور معمولي ما به يک موتور پيشرفته با مصرف سوخت بسيار کمتر تبديل شده که به سيستم کنترل الکترونيک جرقه مجهز است.»
هیچ کسی نیست که بگه داد بزنه که آقا جون تبدیل کردن یه موتور کاربراتوری به انژکتوری که آخه کاری نداره. صرف این که این تغییر رو اعمال کردی موتور خودرو به یک موتور پیشرفته تبدیل نمی شه. تنظیم یک موتور (اونم یک موتور تبدیل شده کاربراتوری به انژکتوری) اونقدر کار سختیه که توسط دانشجوهایی که حتی یه استاد هم ندارن که به اصول تنظیم موتور بصورت کامل اشراف داشته باشه کاملاً غیر ممکنه. چون هرکسی نمی فهمه که ایشون چی گفته و حتی اساتید دانشگاه هم اکثرشون نمی دونن که یارو چی داره میگه پس به راحتی گفته می شه، خبرگزاری ایسنا منتشرش می کنه، روزنامه ی اعتماد چاپش می کنه و ملت هم می خونه و براحتی باور می کنه و میگن به به، آفرین به هوش و استعداد ایرانی!
«تبديل شدن به يک موتور انژکتوري هوشمند که با کنترل الکتريکي و يک جرقه کار مي کند و پاشش آن به صورت کاملاً پودري است و سنسورهاي داخل مجموعه تغييرات را دائماً اندازه گيري مي کند و تمامي اين پارامترها که به صورت سيستم مداربسته کنترل مي شود، باعث شده احتراق سوخت در آن بسيار ساده تر انجام شود و راندمان موتور نسبت به يک موتور کاربراتوري بسيار بالاتر شود.»
یکی از پیچیده ترین مسائل مربوط به موتور همین پاشش پودری و محاسبات مربوط به اونه. اونقدر پیچیده ست که هرگز از عهده ی چند دانشجوی سال سومی بر نمیاد. آیا یک نفر پیدا می شه بره دنبالش که ببینه این ادعاهایی که دکتر فدایی کرده تا چه حد درسته و طبق چه سند و مدرکی این حرف ها رو میزنه؟
به گفته وي اين سيستم انتقال قدرت [CVT] که براي نخستين بار در کشور استفاده شده است.
سیستم CVT یه سیستم انتقال قدرته که سالهاست در موتورگازی ها استفاده می شه مثل براوو. در مینی باجای قبلیمون هم استفاده شده و در صنعت هم استفاده می شه. برای اینکه ببینید CVT چطور کار میکنه این رو ببینید:
http://en.wikipedia.org/wiki/Continuously_variable_transmission
دستگاه CVT که دکتر فدایی بهش اشاره کرد، چیزیه که هرگز در ایران تولید نمیشه و از خارج از کشور خریداری شده. درست مثل همه ی تیم های دیگه. اینکه یه تکنولوژی رو از اون ور آب بخری و بیای به عنوان اولین بار در کشور بیان کنی خیلی کار نابخردانه ایه.
«به ويژه با توجه به مساله جايگزيني اين خودروها با موتورسيکلت ها تلاش داريم ضمن تحرک و قدرت مانور مناسب، ايمني و قيمت آن را در نظر گرفته و امکان مانورهاي خطرناک آن را مهار کنيم و به هر حال مسائل ديگري مثل تاييد راهنمايي و رانندگي و ساير مراجع ذيصلاح را نيز بايد مدنظر داشته باشيم. طول خودرو را هم قطعاً حدود يک متر (در خودرو يک نفره) تغيير خواهيم داد.»
یه خورده بی ادبیه که بخوام اینجوری حرف بزنم چرا که نسبت به دکتر فدایی ارادت خاصی دارم، ولی برای اینکه عمق فاجعه ی این حرف رو نشون بدم باید بگم این جملات چرت و پرت محض بود و خود دکتر فدایی هم موقعی که داشت اینا رو میگفت احتمالاً تو دلشم می گفت: عجب ملت گاگولی داریم که هر ... شری رو باور میکنن!
وي در پايان با اشاره به وجود چهار تيم خودرو بسيار کم مصرف، صحرايي، الکتريکي و فرمول در دانشگاه صنعتي اصفهان گفت؛ «در نظر داريم در پروژه هاي آينده تلفيقي از اين خودروها را داشته باشيم و حتي روي خودرويي هيبريدي (بنزيني- الکتريکي) کار کنيم که بستگي به اعتبارات ما و تعاملات بعدي با خودروسازان و نياز بازار دارد.»
تمام تیم های خودروی صحرایی، خودروی کم مصرف، الکتریکی و فرمول تیم هایی خودجوش بودن و برای اینکه حالا یه سرپرستی هم داشته باشن دنبال یه استاد میرفتن که زیر نامه هاشون رو امضا کنه و همراهشون بیاد مسابقه. هرگز هیچ استادی توی اون دانشگاه قصد نداشت که یه پروژه ی خودریی شروع کنه. حالا دکتر فدایی میاد میگه می خواد مثل محسن نامجو تلفیقی کار کنه، خوب ما هم میگم باشه!
خداییش دم روزنامه اعتماد گرم که یه همچین گزارش خواننده پسندی رو چاپ کرد. امیدوارم همیشه روزنامه های ما ازین گزارشات خواننده پسند داشته باشن تا حداقل صفحاتی مثل صفحه ی تکنولوژی شون خالی نمونه. ان شاء الله!
از بروبچ تیم سوپرمایلیج دانشگاه صنعتی اصفهان هم عذر خواهی میکنم که اگه احیاناً زحمات و تلاششون رو زیر سئوال بردم. هرگز قصد کوچیک کردن کار این عزیزان و کلاً کارهای دانشجویی رو ندارم و امیدوارم در کاری که شروع کردن موفق باشن. من خودم از حامیان این تیم هستم!

بیشتر:

پیشنهاد می شود برای اینکه نهضت اولین ها و تنها ترین ها در ایران و خاورمیانه ادامه پیدا کند کمی در گوگل سرچ کنید. اما برای راحتی کار ملت کاردرست ایران پیشنهاد می کنم چنین چیزهایی برای شروع و اولین بودن خوب است:
این مطلب را در بالاترین فرستادم. لطفاً به آن رای دهید:
https://balatarin.com/permlink/2008/5/25/1313407

  ۵ نظر برای "دانشگاه صنعتی اصفهان و بازهم توهم نوآوری و شکوفایی"

 

به نظرم آسیب‌های اجتماعیی که ماها از این جور ادعاهای پوچ و این جور کرکری خوندن‌ها (که متاسفانه در سال‌های اخیر تشدید شده) متحمل می‌شیم خیلی خیلی بیشتر از صد تا تحریم و عقب موندگی و جهان سومی بودن. واقعا برای مردممون متاسفم. مطلب خوبی بود فکر می‌کنم باید تمامی این خبرهای بی‌اساس تو اینترنت تحلیل بشه و به خبر گذاری‌ها گوشزد بشه.

ناشناس
 

سلام،ادعا ادعای دانشجوهاست یا ادعای تلویزیون؟من تو اون دانشگاه درس خوندم و با اعضای گروه خودرو آشنام و با یکیشون هم اتاق بودم،به نظرم در حقشون خیلی کم لطفی می کنی.کار کردن تو ایران خیلی سخته،چقدر باید از جیب گذاشت و از درس گذشت و ....

 

سلام
مطلب جالبی یود و من با همه وجود درک می کنم که چی میگی. من هم سالها عضو یک تیم دانشجویی موفق بودم و سوار شدن اساتید روی شانه های دانشجوها رو با اینکه هیچ کار مفیدی هم انجام نمیدن به عینه دیدم. مطالبت رو تعقیب می کنم. ضمنا پست فرمول رو هم خوندم که شاهکاره!
پیشنهاد املایی:
توجیج -> توجیه

 

خوب همه می دونن که ابتدای هر طرح عملیاتی یک طرح ابتکاری و دانشجویی یا تحقیقاتیه
به نظرم شما انتظارات زیادی دارید. این فعلا یک طرح تحقیقاتیه و تا اینجا به نظرم خوبه بلکه عالیه
اما باید به ادامش فکر کرد. اینجاست که ما مشکل عمده داریم. یعنی تبدیل یک طرح تحقیقاتی به یک طرح عملیاتی. قبول دارم که احتمالا این خودرو که گفتید مشکلات زیادی داره ولی این وظیفه صنعت ماست که در عملیاتی کردن این مشکلات رو رفع کنه. هیچ کس از یک خودرو تحقیقاتی انتظار 5 سال کار کردن یا چیزایی مشابه اون رو نداره.
به نظرم باید روی رفع مشکلات تولید صنعتی تمرکز بیشتری کرد و به این گونه تحقیقات و ابداعات هم ادامه داد.
خلاصه ... دست مریزاد!

 

@امیر حسین مومنی:
نکته ای که وجود داره اینه که این طرح هرگز تحقیقاتی نبوده. "تحقیقات" تعریف درست خودش رو داره که به هر طرح ابتکاری نباید نسبت داد.

نظر بدهید:

لطفاً نظر خود را به فارسی بنویسید و آدرس وب‌سایت خود را حتماً با //:http شروع کنید.