مازندران، ساری
برگهای درخت انجیلی در پاییز
آذر ۱۳۸۷Mazandaran, Iran
Parrotia Persica leafs in AutumnDec 9, 2008
1600×1201px – 292KB
Camera: SONY
Model: DSC-P52
ISO: 100
Exposure: 1/80 sec
Aperture: f/3.8
Focal Length: 6.3mm
Flash Used: No
Latitude: n/a
Longitude: n/a
Engine: Picasa
چند برگ که پای جنگلی اونور البرز به مراسم پرشکوه مرگ رفتهبودن، از لهشدن زیر پای نامهربون ما جانبهدربردن. پاییز فصل مردههاست. اما بیتفاوت به این سمفونی عذادار، به کنار بساط ناهاری بودیم و از زیبادیدن چشمها، در حیرت.
باور نکردیم که خلوت این کهنه موجودات صبور رو میکشتیم. زیر حبابی که ابرها تاریککردهبودن، رفتیم به غار تاریکتری که زیر دستهای رنگین این صدسالههای صبور نقشزدهشدهبود.
عکس بالا، چند برگ افتادهزیرپای درختی به نام "انجیلی"ه. درختی که منحصر به ایران و جنگلهای شمال کشوره. نام علمی این درخت Parrotia Persicaست و البته بخاطر چوب بسیار سختش "درخت آهنی ایرانی" و یا Persian IronWood هم گفتهمیشه.
این درختها بومی جنگلهای شمال هستن ولی در جاهای مختلف دنیا به عنوان درختان تزئینی مورد استفاده قرار میگیرن. دلیل این کار هم زیبایی برگهای این درخت هنگام بهار و مخصوصاً پاییزه.
جایی که ما بودیم، ترکیبی از درخت های بلوط و انجیلی جلوی چشمهای ما خودنمایی میکرد و چه از داخل جنگل و چه از نمایی دور، جلوهی بسیار زیبایی به جنگل میداد. متاسفانه یادم نبود که عکسهای بیشتری از این بازی رنگها بگیرم.
مازندران، ساری
جنگلهای انجیلی در فصل پاییز
آذر ۱۳۸۷Mazandaran, Iran
Persian IronWood Forests in AutumnDec 9, 2008
1600×1201px – 292KB
Camera: SONY
Model: DSC-P52
ISO: 100
Exposure: 1/80 sec
Aperture: f/3.8
Focal Length: 6.3mm
Flash Used: No
Latitude: n/a
Longitude: n/a
Engine: Picasa
منبع: http://www.rbge.org.uk. اگر عکس رو نمیبینید اینجا رو کلیک کنید.
زیبایی جنگل وقتی دوبرابر میشه که بعضی از این درختها قرمز میشن، بعضی زرد و بعضی هم هنوز سبز باقیموندن.
مازندران، جاییه که با نیمساعت رانندگی از خونهت، میتونی برسی به یه همچین جایی و ناهارت رو زیر همچین درختهای منحصر بفردی بخوری در حالی که در کیلومتر ها اطرافت هیچ آدم و ماشینی نیست که آزارت بده.
پی نوشت:
از دیروز سومین موج سبز وبلاگستان شروعشده و در واقع این حرکت تلاش میکنه این نکته رو یادآوریکنه که زمین ما در معرض گرمشدن بیرویهست. این پست شاید در این ارتباط نوشتهنشده باشه، اما لازم میبینم که یادآوریکنم، چرخ دنده و گریس و مکانیک و این کوفت و زهرمارها وقتی بدرد این سرزمین و مردم بیچارهی اون میخوره که جایی داشتهباشیم که برای زندگیکردن و نفسکشیدن. یادمونباشه که درختی به این با ارزشی که صدسال طول میکشه تا به این زیبایی دربیاد، ارزششو نداره دهها هکتار از جنگل هامون رو به بهانهی ساخت کارخونهی ماشینسازی یا هر کوفت دیگهای ازبینببریم تا مثلاً رونق اقتصادی داشتهباشیم، بیکاری رو ازبینببریم و این حرفا. البته من تخصصم این نیست (بگو تو اصلاً تخصصت چی هست؟!) ولی همینقدر از منابع آگاه شنیدم که شخص آقای رئیس جمهور مردمی، دستور اکید دادن که سازمان جنگلها در مازندران، در شش نقطه، اراضی جنگل رو واگذار کنه برای ساخت کارخونه و ازین مسخرهبازیها. وقتی که رئیسجمهور این سرزمین، درک درستی از توسعه نداره، نمیتونیم انتظار داشته باشیم که مثلاً شعورمون تا حد مبارزه با گرمایش زمین برسه.
پیشنهاد من اینه که حداقل دو خط هم شده پای نوشتههای بیربطمون یادآوریکنیم، مهندسی، تولید، توسعه وقتی بدردمیخوره که محیط زندگیمون رو به عنوان مهمترین پارامتر وارد معادلات ریز و کلان بکنیم. چیزی شاید به معنای توسعهیپایدار.
برچسبها:


نظر بدهید

مشترکشوید
6 نظر برای "درختی از جنس فولاد و به زیبایی طوطی"
عجب عکسی شده، ولی انصاف نیست که بزرگترش رو نمیگذاری که حداقل پسزمینه کنیم دلمون خنک شه.
اون دو تا عکسی که خودم گرفتم کیفیتشون خوبه، اما اون عکس آخریه که از یه جا دیگه قرض گرفتم، نه! شرمنده دیگه :)
سلام نیما جون.
1- خط دوم عزادار درست تره.
2- من خیلی ارادتمندم. نالوتی چرا رو نمی کردی؟
3- شرمنده که بعد این همه مدت تأخیر به سایتت سر زدم. مجبورم مشکلات اینترنتی مو به صورت سعی و خطا حل کنم.
4-امیدوارم خوش باشی و به زودی بازم ببینمت.
دیگه بی سوادیه دیگه! حالا چرا اینقدر تعارف تیکه پاره می کنی؟! کار داشتی بگو نامردم اگه انجام ندم! از تایپ گرفته تا زمین شخم زدن :)
یه سوال فنی ؛دی
تبن عکسه چرا اینقدر خشگله؟
voltan
:d
نظر بدهید: