نمايش پيامها با برچسب تیم خودرو. نمایش همه پیامها
نمايش پيامها با برچسب تیم خودرو. نمایش همه پیامها

یه روز معمولیِ معمولی توی یه اتاق توی دانشگاه صنعتی اصفهان، یه چند تا دانشجوی خفن! مکانیک تصمیم می‌گیرن مخ دانشجوها، استادا و کلاً ملت همیشه در صحنه رو کار بگیرن و یه خورده بخندن :) توی گوگل سرچ می‌کنن: film+formula car+design و یه چند تا فیلم دانلود می‌کنن که نحوه‌ی کار یه خودروی مسابقه‌ای رو نشون میده. بعدش میرن توی نرم افزار Catia و یه ماشینی شبیه ماشین فرمول می‌کشن. یکی هم میاد این ماشین سه بعدی کشیده شده توی این نرم افزار رو می‌چرخونه و ازش فیلم درست می‌کنه. بعد یکی هم میره با یه نرم‌افزار خفن دیگه! یه انیمیشن می‌سازه از عملکرد مکانیزم‌های جلوبندی خودرو و حالا ... (دیری دیرینگ!) نوبت آدم اصل کاری می‌رسه. بله خودم رو می‌گم! نرم افزار premiere رو باز می‌کنم و این فیلم‌ها رو می‌چپونم توش و بدین ترتیب درعرض کمتر از چند ساعت اولین خودروی فرمول ایران و خاورمیانه طراحی می‌شه! خوب این تازه اول ماجراست. بعد فکر می‌کنیم ببینیم که کدوم رسانه توی ایران از همه احمق تره. می‌بینیم که چه گزینه‌ای بهتر از صدا و سیما! واسه همین یه زنگ می‌زنیم صدا و سیمای مرکز اصفهان و بهشون می‌گیم که آقاجون بدویین بیاین که اولین خودروی ایران و خاورمیانه رو طراحی کردیم. اونا هم عین [...] صاف با یه پاترول زرد رنگ میان دانشگاه صنعتی اصفهان و بدون هیچ هماهنگی با هیچ استاد و هیچ قسمتی مستقیم میان دفتر گروه خودرو دانشگاه صنعتی اصفهان و کلی ذوق زده‌ن که یه خبر توپ ردیف می‌کنن که تهرانی‌ها کفشون ببره! و بدین ترتیب گزراش تهیه شد:

video

یه بیست و چهار ساعت بیشتر طول نکشید که روی تمام خبرگزاری‌های زرد! (یعنی ایسنا و ایرنا و ...) قرار گرفت و طوری این خبر پخش شد که حتی بی‌بی‌سی فارسی هم مستقیم زنگ زد به دفتر گروه و مصاحبه کرد! (فاجعه رو داشته باشین) این گزارش تلویزیونی از تمام بخش‌های خبری صدا و سیما پخش شد و توی روز نامه‌های کیهان و اطلاعات و جام‌جم و ... به عنوان یک دستاورد علمی دیگه برای ایران زمین! چاپ شد.
خوب به شما خواننده‌ی این مطلب خسته نباشید می‌گم. با چگونگی تهیه‌ی یک نمونه از خبرهای دستاورد دانشمندان جوان ایرانی آشنا شدین. پس براحتی می‌تونین حدس بزنین که بقیه‌ی اختراعات و اکتشافاتی که از صدا و سیما پخش می‌شه چقدر واقعیه.
اینو یادم رفت بگم: فقط چند درصد کاهش آلودگی زیست محیطی یعنی یه دست آورد علمی بزرگ، حالا ببینین که ۹۰ درصد کاهش آلودگی یعنی چی... (یعنی اینکه هیچ کدوم از خبرنگارا و سردبیرای صدا و سیما به عقلشون نرسید که وقتی بگن ۹۰ درصد آلودگی کم می‌شه همه می‌فهمن که دروغه)

نتیجه‌گیری اخلاقی:
به همه‌ی شماهایی که هم اکنون دانشجوی دانشگاه‌های ایران هستید دوستانه پیشنهاد می‌کنم با یه چند تا از این نرم‌افزارا یاد بگیرین کار کنین. خیلی بدردتون می خوره. اصلاً اختراع کردن و اولین شدن توی ایران خیلی راحته. هم کلی مشهور می‌شین هم میره تو رزومه تون بعدن بدردتون میخوره. مثلاً همین فایرفاکس ۳ رو بگیرین اسمش رو عوض کنین بگین که اولین مرورگر ایران و خاورمیانه رو طراحی کردین. بخدا هیچ کی نمی‌فهمه. از من گفتن بود.

در همین ارتباط:

این نوشته را به بالاترین فرستادم، لطفاً به آن رای دهید:
https://balatarin.com/permlink/2008/6/19/1332952

امروز روزنامه ی اعتماد گزارشی چاپ کرده از کم مصرف ترین خودروی خاورمیانه. این گزارش رو حتماً بخونید:
کم مصرف ترین خودروی خاورمیانه، 500 کیلومتر با یک لیتر بنزین
از روزنامه اعتماد بعید بود یه همچین تیتر غیر کارشناسانه ای بزنه. درست شده مثل گزارشای روزنامه کیهان از موفقیت های مهندسان این مرز و بوم! و به دست توانمند دانشمندان جوان و متعهد ایران اسلامی! تا این لحظه این چهارمین تیمیه که از دانشکده مکانیک دانشگاه صنعتی اصفهان به سرپرستی دکتر فدایی تونسته در چهار سال اخیر در خاورمیانه اول باشه! تا قبل از این دو تیم مینی باجا و یک تیم فرمول تونستن در ایران و خاورمیانه اول باشن. البته طبق ادعای خود این تیم ها. (که من هم در هر سه ی این تیم ها افتخار حضور داشتم!) حتی یک نفر هم پیدا نمیشه که بگه آقا جون تعریف خودرو چیه؟ اینکه یه ماشین ساختی می تونه یه فرغون باشه که تنش یه موتور 2000 اسب بخار ببندی و بشه اولین خودروی تک چرخ کره ی زمین. هم راه میره هم سرعتش بالاست و هم اسب بخارش خفنه. تازه می تونه انژکتوری هم باشه و مصرف سوخت رو هم پایین بیاره!
این نوشته یه نوشته ی طنز نیست. یه درده که هیچ گوش شنوایی نداره. اگه نگاه کنین بعد هشت سال جنگ وارد دوره ی سازندگی شدیم. شعارمون شد ایران رو آباد می کنیم و می سازیم. بعدش خاتمی اومد و حرف از توسعه ی سیاسی زد و جامعه ی مدنی و ازین چیزا. همه مون فکر کردیم که داریم دوباره تبدیل می شیم به یه ایران درست و حسابی. حرف از اختراع و پیشرفت و تکنولوژی و این حرفا روز به روز بیشتر شد. یادمه حدود هشت سال پیش اولین تیم های روباتیک و بتن ایران رفتن مسابقات جهانی. همون موقع یادمه که چپ راست تو تلویزیون و پیک سنجش و اینا حرف از حضور توانمند! تیم های ایرانی در مسابقات بین اللمللی می شد. اتفاقات مهمی بود اما چه دست آوردی داشت؟
به نظر من تنها دست آوردی که داشت این بود که دانشجوها ترغیب شدن برن سراغ اختراع و ساخت چیزای جدیدی که ده ها ساله که توی اروپا و امریکا به پدیده ی معمولی تبدیل شده و برای ما یک دستاود بزرگ که توی خاورمیانه ای که هر طرفش جنگه و بدبختی و فقر، ما اول میشیم و افتحار میکنیم و میگیم که داریم پیشرفت می کنیم. می سازیم و اختراع می کنیم که بتونیم بریم اون ور آب، تو رزومه مون بنویسیم که در فلان مسابقات شرکت کردیم. یا بسازیم که دانشجوی نمونه بشیم و بریم دنبال معافیت سربازیمون.
مردم عادی گزارشاتی مثل همین گزارش روزنامه ی وزین اعتماد رو می خونن و چون توی یه روزنامه ی درست و حسابی نوشته شده یه حس غرور بهشون دست میده.
یه نگاهی بندازیم به حرفای دکتر فدایی که خبرگزاری ایسنا منتشرش کرد و روزنامه ی اعتماد امروز چاپ:
«با اينکه اين خودرو کم مصرف را بر اساس استانداردهاي «شل اکوماراتن» ساخته ايم، ولي شرکت ما در اين مسابقات بيشتر براي اين است که اعلام کنيم ما هم به اين تکنولوژي دست پيدا کرديم و مي توانيم در کنار بقيه کشورهاي پيشرفته رقابت کنيم و هدف نهايي، طراحي و ساخت خودروهاي شهري يک نفره و به دنبال آن دونفره براي کاربردهاي عملي است.»
در تمام مسابقات دانشجویی یک سری قوانین وجود دارد که باید آنها را رعایت کرد تا بتوان جواز حضور در مسابقات را پیدا کرد. از این قوانین به عنوان استاندارد یاد میشه در حالی که هرگز استاندارد نیست. شرکت در مسابقات هرگز به این معنا نیست که به تکنولوژی جدیدی دست پیدا کردیم چرا که در عرض یکی دو سال کار چند تا دانشجوی سال دوم سومی هرگز تکنولوژی یک خودروی جدید با قابلیت های بسیار متفاوت با خودروی های کنونی بوجود نمیاد. مکانیک چیزی نیست که در عرض یکی دو سال بشه توش تحول ایجاد کرد. در ضمن شرکت در این مسابقات هرگز به معنای رقابت با کشورهای پیشرفته نیست. همانطور که شرکت در المپیاد فیزیک و کسب مدال در اون هرگز رقابت بین علم فیزیک کشورها نیست. اینکه دکتر فدایی گفته هدف نهایی، همه ی این حرف ها رو سر دو تا مینی باجا و خودروی الکتریکی هم زده بود و حرف جدیدی نیست. این حرفا برای همیشه به عنوان فقط یه حرف باقی می مونه. از اونجایی که درتمام سال های گذشته دکتر فدایی این حرف ها رو زده و بارها و بارها در تلویزیون پخش شده و هیچ کسی درستی این حرفا نرفته یه بار دیگه داره تکرارشون می کنه. برای اینکه هنوز خریدار داره. ما عقده ایه حرف های قلمبه سلمبه ایم.
این خودرو هرگز توان تبدیل شدن به یک خودروی شهری یک نفره رو نداره برای اینکه عمر این خودرو به همون 500 کیلومتر پیست بنده و درحالی یه خودروی شهری باید حد اقل پنج شش سال درست و حسابی کار کنه. قابلیت اعتماد خودرو با تست های مکرر و بعد از یه زمان طولانی بدست میاد و البته یه پدیده ی کاملاً پر هزینه ست که هرگز تا توجیح اقتصادی نداشته باشه و سرمایه گزاری کلان وجود نداشته باشه، نمی شه بهش دست پیدا کرد تا اینکه بشه یه خودرویی که بتونه وارد بازار بشه. بنابراین این حرفای دکتر فدایی فقط حرفه و برای همیشه در حد حرف باقی می مونه.
«تمام خودروهاي شرکت کننده در مسابقات بايد از يک موتور معمولي کاربراتوري استفاده کنند که ما از يک موتور مدل هوندا استفاده و تغييرات خاصي را روي آن ايجاد کرديم، مثلاً چهار سنسور دور موتور، فشار، دماي هواي ورودي و اکسيژن را روي آن نصب و آن را به يک موتور انژکتوري تبديل کرده ايم و به اين ترتيب موتور معمولي ما به يک موتور پيشرفته با مصرف سوخت بسيار کمتر تبديل شده که به سيستم کنترل الکترونيک جرقه مجهز است.»
هیچ کسی نیست که بگه داد بزنه که آقا جون تبدیل کردن یه موتور کاربراتوری به انژکتوری که آخه کاری نداره. صرف این که این تغییر رو اعمال کردی موتور خودرو به یک موتور پیشرفته تبدیل نمی شه. تنظیم یک موتور (اونم یک موتور تبدیل شده کاربراتوری به انژکتوری) اونقدر کار سختیه که توسط دانشجوهایی که حتی یه استاد هم ندارن که به اصول تنظیم موتور بصورت کامل اشراف داشته باشه کاملاً غیر ممکنه. چون هرکسی نمی فهمه که ایشون چی گفته و حتی اساتید دانشگاه هم اکثرشون نمی دونن که یارو چی داره میگه پس به راحتی گفته می شه، خبرگزاری ایسنا منتشرش می کنه، روزنامه ی اعتماد چاپش می کنه و ملت هم می خونه و براحتی باور می کنه و میگن به به، آفرین به هوش و استعداد ایرانی!
«تبديل شدن به يک موتور انژکتوري هوشمند که با کنترل الکتريکي و يک جرقه کار مي کند و پاشش آن به صورت کاملاً پودري است و سنسورهاي داخل مجموعه تغييرات را دائماً اندازه گيري مي کند و تمامي اين پارامترها که به صورت سيستم مداربسته کنترل مي شود، باعث شده احتراق سوخت در آن بسيار ساده تر انجام شود و راندمان موتور نسبت به يک موتور کاربراتوري بسيار بالاتر شود.»
یکی از پیچیده ترین مسائل مربوط به موتور همین پاشش پودری و محاسبات مربوط به اونه. اونقدر پیچیده ست که هرگز از عهده ی چند دانشجوی سال سومی بر نمیاد. آیا یک نفر پیدا می شه بره دنبالش که ببینه این ادعاهایی که دکتر فدایی کرده تا چه حد درسته و طبق چه سند و مدرکی این حرف ها رو میزنه؟
به گفته وي اين سيستم انتقال قدرت [CVT] که براي نخستين بار در کشور استفاده شده است.
سیستم CVT یه سیستم انتقال قدرته که سالهاست در موتورگازی ها استفاده می شه مثل براوو. در مینی باجای قبلیمون هم استفاده شده و در صنعت هم استفاده می شه. برای اینکه ببینید CVT چطور کار میکنه این رو ببینید:
http://en.wikipedia.org/wiki/Continuously_variable_transmission
دستگاه CVT که دکتر فدایی بهش اشاره کرد، چیزیه که هرگز در ایران تولید نمیشه و از خارج از کشور خریداری شده. درست مثل همه ی تیم های دیگه. اینکه یه تکنولوژی رو از اون ور آب بخری و بیای به عنوان اولین بار در کشور بیان کنی خیلی کار نابخردانه ایه.
«به ويژه با توجه به مساله جايگزيني اين خودروها با موتورسيکلت ها تلاش داريم ضمن تحرک و قدرت مانور مناسب، ايمني و قيمت آن را در نظر گرفته و امکان مانورهاي خطرناک آن را مهار کنيم و به هر حال مسائل ديگري مثل تاييد راهنمايي و رانندگي و ساير مراجع ذيصلاح را نيز بايد مدنظر داشته باشيم. طول خودرو را هم قطعاً حدود يک متر (در خودرو يک نفره) تغيير خواهيم داد.»
یه خورده بی ادبیه که بخوام اینجوری حرف بزنم چرا که نسبت به دکتر فدایی ارادت خاصی دارم، ولی برای اینکه عمق فاجعه ی این حرف رو نشون بدم باید بگم این جملات چرت و پرت محض بود و خود دکتر فدایی هم موقعی که داشت اینا رو میگفت احتمالاً تو دلشم می گفت: عجب ملت گاگولی داریم که هر ... شری رو باور میکنن!
وي در پايان با اشاره به وجود چهار تيم خودرو بسيار کم مصرف، صحرايي، الکتريکي و فرمول در دانشگاه صنعتي اصفهان گفت؛ «در نظر داريم در پروژه هاي آينده تلفيقي از اين خودروها را داشته باشيم و حتي روي خودرويي هيبريدي (بنزيني- الکتريکي) کار کنيم که بستگي به اعتبارات ما و تعاملات بعدي با خودروسازان و نياز بازار دارد.»
تمام تیم های خودروی صحرایی، خودروی کم مصرف، الکتریکی و فرمول تیم هایی خودجوش بودن و برای اینکه حالا یه سرپرستی هم داشته باشن دنبال یه استاد میرفتن که زیر نامه هاشون رو امضا کنه و همراهشون بیاد مسابقه. هرگز هیچ استادی توی اون دانشگاه قصد نداشت که یه پروژه ی خودریی شروع کنه. حالا دکتر فدایی میاد میگه می خواد مثل محسن نامجو تلفیقی کار کنه، خوب ما هم میگم باشه!
خداییش دم روزنامه اعتماد گرم که یه همچین گزارش خواننده پسندی رو چاپ کرد. امیدوارم همیشه روزنامه های ما ازین گزارشات خواننده پسند داشته باشن تا حداقل صفحاتی مثل صفحه ی تکنولوژی شون خالی نمونه. ان شاء الله!
از بروبچ تیم سوپرمایلیج دانشگاه صنعتی اصفهان هم عذر خواهی میکنم که اگه احیاناً زحمات و تلاششون رو زیر سئوال بردم. هرگز قصد کوچیک کردن کار این عزیزان و کلاً کارهای دانشجویی رو ندارم و امیدوارم در کاری که شروع کردن موفق باشن. من خودم از حامیان این تیم هستم!

بیشتر:

پیشنهاد می شود برای اینکه نهضت اولین ها و تنها ترین ها در ایران و خاورمیانه ادامه پیدا کند کمی در گوگل سرچ کنید. اما برای راحتی کار ملت کاردرست ایران پیشنهاد می کنم چنین چیزهایی برای شروع و اولین بودن خوب است:
این مطلب را در بالاترین فرستادم. لطفاً به آن رای دهید:
https://balatarin.com/permlink/2008/5/25/1313407

فرمول، سرعت، شتاب... اولين در كهكشان راه شيری

حدود دو هفته ی پیش بود که مراسم رونمایی از خودروی فرمول دانشگاه صنعتی اصفهان، کلی سر و صدا کرد. اما نتونستم چیزی در مورد این خودرو بنویسم چرا كه یه چند تا عکس درست و حسابی از این ماشین پیدا نکرده بودم. اما مسعود عزيز لطف کرد و دو تا عکس از ماشینشون رو برای من فرستاد و درواقع به من این انگیزه رو داد تا در مورد این ماشین بنویسم.
اما خودروی فرمول این دوستان چی هست؟ اسم كامل این خودرو، Formula SAE و درواقع یك نوع خودرو از سری خودروهای فرمول به حساب میاد. این نوع خودرو و كلاً مسابقات مربوط به اون برای اولین بار در سال 1978 در امریكا با عنوان مینی ایندی (Mini Indy) از طرف انجمن مهندسین خودروی امریكا تعریف شد و از اون به بعد، این مسابقات بصورت سالیانه برگزار می شه. هدف از این نوع مسابقات، ایجاد انگیزه برای دانشجوها بود تا بتونن یه خودروی فرمول 1 و البته در اندازه ی خیلی كوچكتر طراحی كنند و بسازند. این نوع خودروها معمولاً چیزی حدود 2.5 تا 3 متر طول و 1.2 متر عرض دارند و البته با ارتفاع حدود یك متر. كف این خودرو هم با زمین چند سانتیمتر بیشتر فاصله نداره. این خودرو محدودیت هایی داره و بیشتر شامل موتور خودرو میشه. موتور این خودرو نباید بیشتر از 600 سی سی حجم داشته باشه و حتماً باید چهارزمانه باشه. بطور كل خودروی فرمول SAE رو میشه به چند قسمت تقسیم كرد: تعلیق و فرمان، موتور، اسكلت، ترمز، آیرودینامیك و سیستم های الكترونیك. تا الان حدود چند صد (رقم دقیقش رو نمی دونم اما اگه به ازای هر دانشگاه صنعتی امریكا یه تیم هم وجود داشته باشه میشه چیزی بیشتر از چند صدتا!) تیم فرمول SAE در دانشگاه های مختلف دنیا وجود داره و البته در آسیا هم این تیم ها كم نیستن. هر سال چندین مسابقه با كیفیت بالا در سراسر دنیا برگزار میشه و كلاً به یك پدیده ی عادی در دانشگاه های دنیا تبدیل شده. (كافیه كه به وب سایت دانشكده های مكانیك ویا دانشكده های مهندسی دانشگاه های معروف دنیا سری بزنید، ساخت خودروی فرمول SAE رو به عنوان یه موفقیت بزرگ برای خودشون به حساب میارن).
اما از خود تیم فرمول دانشگاه صنعتی اصفهان چیزی نگفتم. تقریباً‌ دو سال و نیم پیش بود كه این تیم (البته با حضور بنده!) شروع بكار كرد و بعد از این همه مدت موفق شد یك خودروی قابل ارائه و البته قابل رقابت با نمونه های موفق اروپایی (نمی گم امریكایی چون كسی نمی تونه با اون رقابت كنه!) ارائه كنه. شما می تونید مشخصات فنی این ماشین رو اینجا ببینید. اعضاي اين تيم رو هم اينجا. بیشتر از یك سال پیش بود كه اعلام شده بود طراحی این خودرو تمام شده و به هر حال طول میكشه دیگه ;)
اگر خواستيد يه روزي يه خودروي فرمول واقعي ببينيد و صداي موتور يه خودروي فمرول واقعي رو بشنويد، حتماً‌ بايد بياييد اصفهان و هيچ جاي ديگه اي از ايران (و البته خاورميانه و صد البته كهكشان راه شيري) همچين چيزي پيدا نمي كنيد. (اين جمله آخريم انگار شبيه توصيف احمدي نژاد از اون دختره شونرده ساله كاشف انرژي هسته اي شد!)
همين جا به همه ي بچه هاي اين تيم خسته نباشيد ميگم و بخاطر تمام مشكلاتي كه تا الان مسئولين ذيربط! براشون بوجود آوردن اظهار همدردي مي كنم. به هر حال ما هم تا يه جاهايي همراهشون بوديم و اين كارشون رو موجب افتخار خودم هم مي دونم.

فیلم تبلیغاتی فرمول دانشگاه صنعتی اصفهان رو در ادامه ببینید:

video

بیشتر:

شروع به کار رادیو

این اولین پادپخش (یا همون پادکست) منه و مصاحبه ایه که درست یکسال پیش مهرنوش از بی بی سی فارسی با من انجام داد. سعی می کنم که به بهانه های مختلف از این سیستم استفاده کنم و به نوعی هم کسایی که اهل نوشتن هستن رو به این روش تشویق کنم.
اما در مورد این پادپخش باید بگم که مربوط میشه به دورانی که فکر میکردم دارم آپولو هوا می کنم! مطالبی که توی این مصاحبه گفتم با تفکر الان من کاملاً متفاوته و تنها دوران تخیلی من و شاید همه ی دوستان خودم در تیم فرمول دانشگاه صنعتی اصفهان رو نشون میده. البته من خیلی زود فهمیدم که ساختن چیزی به اسم اولین خودروی فرمول ایران و خاورمیانه، صرفاً یه بچه بازیه اون هم به سبک اصفهانیش و البته یک دروغ بزرگ. اما شاید اونایی که موندن توی این به اصطلاح تیم، اثبات کردن که هنوز فکر میکنن که دارن آپلو هوا میکنن. چرا که در مدت سه سالی که در این به اصطلاح تیم به عنوان یکی از پایه های تیم مشغول به کار بودم، بسیار محدود کار واقعاً مهندسی دیدم و هنوز هم با توجه به بازدیدی که از خودروی ساخته شده ی این به اصطلاح تیم داشتم کمتر ایده های مهندسی واقعی به چشمم خورد و همون محدود ایده های مهندسی، شاید مستقیماً از کارهای تنها مهندس این تیم یعنی کاپیتانش بود و بقیه ی این خودرو مثل همون مینی باجای خودمون ساخته شده بود. به هرحال بی برنامگی های دانشگاه برای ساماندهی، اعمال محدودیت و پشتیبانی فعالیت های اینچنینی و همچنین کمبودهایی که در مملکت خودمون با عنوان "ما می توانیم" سرپوش گذاشته میشن، ثمرش یه مشت ادعاست که فقط مصرف داخلی داره و آدم های ناآگاه و روزمره رو هدف می گیره.
پادپخش رو در ادامه بشنوید و همونطور که گفتم زیاد جدی نگیرید!



شما می تونید با نرم افزار iTunes بطور خودکار از پادپخش های جدید مطلع بشید و گوش بدید. آدرس فیدی که باید به این نرم افزار بدید اینه: http://odeo.com/channel/564383/rss.xml

نان، عشق، موتور 600!

یه چند روزی هست که درگیر اسباب کشی وسایل گروه خودرو به مکان جدیدم. بالاخره این دکتر سلیمی ما رو از دانشکده انداخت بیرون! حالا چه جوری انداختش رو بی خیال ولی خداییش یه گردگیری حسابی احتیاج داشتیم. این جای جدیدمون از قبلیه یه خورده کوچیکتر ولی خوب بازم کار ما رو راه میندازه. ما که نمی تونیم به رئیس دانشکدمون بگیم آقا ما از جایی که هستیم تکون نمی خوریم. ما همیشه بچه های خوبی بودیم و حرف گوش دادیم!
من قبل از اینکه اینا رو بنویسم داشتم به این فکر میکردم که توی چه جای خوبی دارم درس می خونم. ولی از هر کسی بپرسی، میگه:
آخه این خرابشده (دانشگاه صنعتی!) چی داره؟ زودتر تموم کن برو... اینجا فقط وقتت تلف میشه.
من که توی این سه سالی که توی این دانشگاه درس خوندم جز عشق و حال کار دیگه ای نداشم! به من که خیلی خوش گذشت. مطمئنم که اگه توی شریف هم بودم همین وضع رو داشتم و اگه دانشگاه آزادم درس میخوندم بازم همین جوری فکر میکردم. شاید بیشتر از هفتاد درصد بچه مکانیکی ها نمیدونن که واسه چی دارن درس میخونن. ازشون میپرسی که چرا داری درس میخونی میگن که حالا بذار علی الحساب فوق قبول شیم، بعدش خدا بزرگه!
حالا اصلاً من چرا اینا رو دارم میگم؟ واسه اینه که جو حاکم بر دانشگاه خودم رو ترسیم کنم. این جو خیلی با جو دبیرستان فرقی نمی کنه. تنها فرقش اینه که حالا سر کلاسها مختلط نشستیم! همین.
من نمیدونم که چرا اکثراً پروژه ها و کارآموزی هاشون رو دودر میکنن. اگه شما ها که نمیخواستین کار درست و حسابی کنین چرا اومدین و جای کسایی که لیاقتشون بیشتر بوده رو اشغال کردین. (الان حتماً داری میگی که من چرا شاکیم! بخاطر این که کلاً من مدعی العمومم!)
بی خیال...
تا الان داشتم میگفتم که توی خوب جایی دارم درس میخونم! یعنی همون نان و عشق!

حالا موتور 600 چیه؟ این همون موتور هزار خودمونه که فقط 600 سی سی حجم داره! حول و حوش یه 9 ماهی میشه که من و احمد رضا عباسی داریم روی موتور کار میکنیم ولی قبلش سه تا بودیم یعنی تا آخرای سال 84 از تابستون به بعد من تنها شدم و احمدرضا هم رفت کار آموزی توی یه شرکت تاسیساتی توی اصفهان. اما با شروع سال تحصیلی یعنی از اول مهر 85 احمد رضا به من پیوست و الان دوباره رفیق پیدا کردم!
این موتوره به قول احمدرضا بد کوفتیه! هر چی که می خونی میبینی که چقدر کارمون سخته. چقدر پر حجمه. در واقع کارمون اینه که یه موتور 600 سی سی کاربراتوری رو بگیریم و انژکتوریش کنیم. فقط هم این نیست. باید براش منیفولد طراحی کنیم و بسازیم و کلاً هرچی که مربوط میشه به این موتور رو غیر از خود جعبه موتور (که شامل سیلندر پیستون میشه) طراحی کنیم و بسازیم و تازه باید خیلی خدا هم کار کنه. این موتور دورش نزدیک 15000 هم میرسه در حالیکه موتور های ماشین های معمولی دورشون حول و حوش 5000 تاست. قدرتش دوبرابر قدرت موتور پرایده یعنی به 100 اسب بخار میرسه. حالا اگه توربوشارژر هم بذاریم میشه یه چیزی تو مایه های 200 اسبو اینا! کار به شدت خفیه ولی تا الان کسی توی ایران بطور اصولی موتور تیونینگ نکرده و ما اولین تیونینگ کارای حرفه ایه ایرانیم!!!
اگه میخواین درباره ی کارای ما توی گروه خودرو بیشتر بدونین یه سری به سایتمون بزنین
http://automotive.iut.ac.ir



قرار گرفتن خودروهای مسابقه ای در اولویت های پژوهشی دانشگاه صنعتی اصفهان



در عناوین پیشنهادی برای اولویت های پژوهشی و فناوری دانشگاه صنعتی اصفهان عنوان خودروهای مسابقه ای و ویژه نیز به چشم می خورد. این در حالی است که در این اولویت بندی ها تنها چند مورد از دانشکده مهندسی مکانیک و مواد وجود دارد:

فناوریهای زیرسطحی
رباتیک و اتوماسیون
روش های تولید فولاد و محصولات فلزی
روشهای نوین اتصال و جوشکاری
تکنولوژی نانو
خودرو های مسابقه ای و ویژه
خودرو های تجاری گاز سوز و گازوئیلی

برای مشاهده ی اولویت های پژوهشی و فناوری دانشگاه از سایت دانشگاه اینجا و از سایت گروه خودرو اینجا را کلیک کنید!
در دانشکده ای که بیش از چهل استاد، دانشیار و استادیار در زمینه های مختلف مشغول به فعالیت هستند،(اینجا رو ببینین!) فعالیت های یک تیم کاملاً دانشجویی در سطح اولویت های پژوهشی دانشگاه و بالاتر از اکثریت پروژه هایی قرار می گیرد که اساتید محترم دانشکده سال ها مشغول به فعالیتند. و این نکته بسیار جالب است که هیچ بودجه ای در دستور کار معاونت پژوهشی برای این تیم دانشجویی قرار ندارد. این اولین باری نیست که فعالیت های گروه خودروی دانشگاه صنعتی اصفهان بالاتر از سایر پروژه های تعریف شده از سوی اساتید دانشکده مکانیک قرار می گیرد:

"در کنفرانس مهندسی مکانیک سال گذشته که در دانشگاه صنعتی اصفهان برگزار شد از 4 پروژه ی به توافق رسیده ی دانشگاه با گروه صنعتی ایران خودرو یکی از آنها متعلق به سفارش و تولید خودروی مینی باجا بوده است."

این موارد فقط یک چیز را میتواند نشان دهد و آن هم اتلاف انرژی و پتانسیل های موجود در وضعیت حتی غیر عادی کنونی و صرف هزینه های گزاف برای نگه داشتن مصنوعی وضعیت حاکم بر دانشگاه هاست.


مصاحبه ی بی بی سی

یه چند وقتیه که داره اتفاقات جالبی میافته. یه چند روز پیش یه خانمی زنگ زد به دفتر گروه خودرو و می خواست چند سئوال درباره ی کارهایی که کردیم بپرسه... یه خورده که حرف زد متوجه شدم از برنامه ی روز هفتم بی بی سی فارسی داره زنگ میزنه... بله اینجوری بود که یه دفعه معروف شدیم! یه جمله از این گزارش خیلی معروف شد: ما یه مشت دانشجوییم!




"فرمول"، ماشینی سریع!

مهرنوش


چند تا دانشجو در دانشگاه صنعتی اصفهان يک ماشين مسابقه طراحی کرده اند که خودشون ميگن توی خاورميانه تکه و تا حالا کسی چنين کاری نکرده. اسم اين مدل ماشين مسابقه فرموله که نام خود گروه هم از همين اسم گرفته شده. نيما رسولی يکی از اين دانشجوهاست که ميگه اين ماشين حداکثر شتاب صفر تا صد در ساعت رو، در سه ثانيه عملی می کنه و چهار سيلندره و خلاصه اين دانشجو ها اميدوارند که به زودی بتوانند ساخت اين ماشين مسابقه رو تموم کنند

ماشین

نيما رسولی:
ما يه مشت دانشجو هستيم که هميشه دلمون می خواست کارمتفاوتی انجام بديم و با اينکه هميشه درسمون خوب بود دلمون نمی خواست يه کار يک بعدی انجام بديم. طراحی ماشين فرمول و يا کارهايی که قبل از اون انجام داديم هم به همين خاطر بود. ما تصميمی نگرفتيم که همچين کاری رو به طور ويژه انجام بديم. ما پروژه هايی رو که مياد دستمون دور هم انجام ميديم، حالا پولی باشه يا پولی توش نباشه . دلمون می خواد که کار ياد بگيريم نه اينکهه صرفا يه کار بزرگ انجام بديم.

فرمول

قبل از اين هم ماشين مين باجا رو ساختيم و توی مسابقات آفريقای جنوبی شرکت کرديم که اگر چه رتبه خيلی خوبی نياورديم اما در هر حال از سه تا جايزه مسابقه يکيش هم به ما رسيد. سال بعدش هم يه ماشين مين باجای ديگه ساختيم که خيلی ماشين خوبی بود اما به دلايل گمرکی موفق نشديم که توی مسابقه بعدی شرکت کنيم.
با ايده ماشين فرمول هم از طريق اينترنت آشنا شديم و چون کارهی قبلی رو انجام داده بوديم اعتماد به نفسش رو داشتيم که بريم دنبال اين کار جديد.

فرمول

اما اينکه اين "فرمول" چی هست ...
فرمول يه ماشين "ريس" يا مسابقه است. سرعتش خيلی زياده ، تا ۲۲۰ و ۲۵۰ می تونيم براش طراحی کنيم. شتابش خيلی زياده يعنی از صفر تا صد حرکت اوليه رو در سه ثانيه عملی می کنه که به نظر ما همپای ماشين های "ريس" توی بازاره. می تونه با سرعت خيلی زياد بپيچه با فشار جانبی دو "جی" يعنی دو برابر فشار جاذبه دور بزنه. مصرف سوختش خيلی پايينه و در عين حال ما چون موتور اون رو انژکتوری طراحی کرديم، آلودگی خيلی کمی برای محيط زيست ايجاد می کنه. کسی که توش می شينه هم خيلی راحته يعنی ديگه با سرعت گرفتن ماشين و با حرکتش راننده به جلو پرت نميشه مثل اين می مونه که توی خونه ات پشت ميز کامپيوتر نشسته باشی!

ماشين وارد مرحله ساخت شده؟

ماشين وارد مرحله ساخت شده اما ما منتظر پشتيبان مالی هستيم و ببينيم خود دانشگاه يا شرکت هايی که توی ايرانند چه طوری می تونن بهمون کمک کنن. متاسفانه توی ايران فرهنگ حمايت از اين کارها وجود نداره . تجربه دو سال مون هم نشون می ده که خيلی کار سختی در پيش داريم اما ما اميدمون رو از دست نمی ديم و تلاشمون و می کنيم.

فرمول

يک مسابقه رو هم که ظاهرا توی بريتانيا بوده از دست دادين

آره، می خواستيم توی کلاس سوم مسابقات در بخش طراحی شرکت کنيم که اون هم به دليل مشکلات مالی و مشکلات درون دانشگاهی عملی نشد بود. متاسفانه هيئت رييسه دانشگاه خيلی به کارما توجه نمی کنن و همين باعث شد که نتونيم در اين مسابقات ثبت نام کنيم

برای مسابقه های بعدی چه برنامه ای دارين؟

دو تامسابقه توی آمريکا هست که به دليل ويزا ندادن نمی تونيم توشون شرکت کنيم . مسابقات استراليا هست و ژاپن که می تونيم توی اين مسابقات شرکت کنيم به شرطی که بتونيم پشتيبان مالی پيدا کنيم!


فایل صوتی
http://rasouli.nima.googlepages.com/bbcpersian.mp3

متن گزارش در سایت بی بی سی
http://www.bbc.co.uk/persian/seventhday/story/2006/09/060923_bs_racingcars.shtml

مشخصات فني خودروي فرمول دانشگاه صنعتي اصفهان

حداكثر سرعت: 215 كيلومتر بر ساعت، حداكثر شتاب: صفر تا 100 كيلومتر بر ساعت در 3.3 ثانيه، وزن: 220 كيلوگرم بدون راننده
موتور هوندا 600 سي سي، چهار سيلندر، قدرت 95 اسب بخار در 12000 دور بر دقيقه، گشتاور 70 نيوتن متر در 8000 دور بر دقيقه، محدود شده با نازل 20 ميليمتر قطر داخلي ورودي هوا
انتقال قدرت با ديفرانسيل ترسن، چرخ زنجير، دو ترمز در جلو و یک ترمز در عقب، تعويض دنده بصورت الكترونيكي
تعليق كاملاً مستقل ويش بن، مدل شده در نرم افزار ادامز، پول راد در جلو، پوش راد در عقب
2g صددرصد آنتي دايو و آنتي اسكات، قابليت دور زدن با شتاب جانبي
فرمان دنده شانه اي، ويل بيس 1650 ميليمتر، ترك 1200 ميليمتر
FEA اسكلت بندي با فولاد آلياژي 4130، با چرخ هاي خارج از اسكلت تحليل شده به روش
MoTec M400 الكترونيك با پردازشگر
C167 كامپيوتر آنبرد با پشتيباني
كنترل نيروي پيش رانش ، كنترل و اندازه گيري كليه ي سيستم هاي خودرو از راه دور

IUT Formula SAE

طرح اولیه ی خودروی فرمول
گروه خودروی دانشگاه صنعتی اصفهان

IUT Racing Forum

فروم گروه خودرو دانشگاه صنعتی اصفهان
جایی برای بحث های تخصصی خودرویی و مسابقات خودرو

بازگشت به ایران

اینم تیم مینی باجای دانشگاه صنعتی اصفهانه که داره برمیگرده ایران
فرودگاه آفریقای جنوبی- آبان 84

...بازم این محمد خدابخشیان داره فیش اند چیپس! می خوره
توی دانشگاه پروتوریا هستیم و ناراحت